Sadece yuh demek istiyorum kendime.
    Derdim ne acaba..?..Neden bu kadar açık bir iştahım var?.Tamam itiraf ediyorum.29 yaşındayım.1.66 cm ve 59 kiloyum.Bu şartlara rağmen sevgilim yanımda ama yinede ben şu akşam 23:00'ü geçtikten sonra yeme huyumdam alıkoyamıyorum kendimi.Pis iradesiz ben ya.. :((
                Evet her türlü kötü alışkanlğa sahibim.Günde yaklaşık 2 paket sigara tüketiyorum yasaklara rağmen ve haftanın en az 3 günü alkol kullanıyorum(en kötü ihtimal 2 kadeh jack daniel's...) Sinirlendiğimde mutlaka bademli şu üçgen çikolatalardan tüketiyorum.Çantamın olmazsa olmazlarından bu arada :).Çok fazla agresifim ama sebei bn bile bilmiyorum.Hani birisi Sach,şurdan kalk şuraya otur dese dalıcam.,o kadar yani.Psikolojik destek almak için Kocaeli'nin seçkin doktorlarından birinden yardım istediğinde malesef canına yandığımın azeri ve güzel hatunu işi ,direkt olarak antidepresif tabletlere getirdi.Oldu canım..Anan güzel mi senin?..Ben o kadar ıvır zıvır şeyi yutucam,etrafa sahte sahte gülümseyecem,olmadı bide sersem sepet halime rağmen ayyyyyy yaşasın mutluyum tribine giricem...İtiraf ediyorum Neslicim..O hapları içmedim hiç.Hatta eczaneye gidip almadım bile.Sakın bu benimle aynı durumda olanlara örnek teşkil etmesin,çünkü ben ahir zaman delisi olduğum için size aynı yöntem %100 ters etki yapar.Benden söylemesi...
                Neyse..Pazartesi sendromsuz atlatılmış bir hafta başı günüsü,evime dönmüşüm.Odamdaki berjere kendimi zor bela atmış tavanı gözlemekteyim.Şansa bir müzik açıyorum.Radyoda İnna-Deja vu çalıyor..Sanki hafiten harketlendim.Şu ev hali eşofmanlarımı giyip,Nuri Alço tadında viskimi bol soda ve buzla hazırlayıp,müziğin ritmine bıraktım.Eminim çoğunuz pazartesi akşamı bu kadar enerjiyi bulabildiğim kanala lanet ediyorsunuz..Banane canım yaaaa..Hayat bazen boşvermişlik ister..Nereye kadar ühüü- böhüöaaa sendromu.??.Ofiste işlerde iyi gitmiş.Bi kaç bağlantı yapmışım üç-beş kuruş getirecek,mutluyum..
                 İnanmıyorummm..Oda ne?...Midem resmen kazınıyor..Evde kişniş kokusu var.Hafiften insanın kursağında tereyağı tadı bırakan bir nefes alıyorum..Ve malesef kendime engel olamayıp,kokuyla birlikte mutfağa sürükleniyorum.Sözde "Anne Sultanım" uyuyor.Fırsat bu fırsat hemen bir servis tabağı alıp,ocağın üstündeki tencereye yöneliyorum..Canımsın Sultan yaaaa..Yılların Çerkes Gelini marifetlerini döktürmüş,bol tereyağlı,ev yapımı kişnişli harikulade bir Çerkes Tavuğu yapmış.Tabağıma son derece kontrolden çıkmış bir psikopat edasıyla doldurup,ilk lokmaları kocaman kocaman doldururken arkamda hunharca bir gülümse eşliğinde bir cümle dökülüyor;
               "Oooo hoşgeldiniz mutfak kedisi?..Nasıl güzel olmuş mu?..Ama sen diyetteydin hani?..Bu gidişle asla kilo veremeyeceksin.Ben senin için yağsız olanı buzdolabına koymuştum.Bu abin içindi.Nihohahahahahaaaaa..."..
                 Sağol anne yaa..Neden bu kadar mükkemmel ve hünerlisin mutfakta?.Biliyorsun değil mi ben kilo vermeye çalışıyorum şurda bok boğazıma rağmen!!!..Sende inadına yılların maharetini konuşturup her akşam evi süper yemek kokularına boğ.Hatta yetmesin evde kuzinede ev ekmeği yap.Pes ya..Valla pes!!..İnsan bir evi bir kızına acırda,zeytinyağlı brokoli,kereviz çorbası falan yapar.Yemin ediyorum oğlunu kıskanıyorum abim bile olsa.O geldi 45 yaşına,hala mantılar,çibörekler,karnıyarıklarla beslenirken koca göbeeeeene ve kolestrolüne rağmen,sen şu naçizane diyette olan kızına acıma..Teşekkür ederim Anne sultan...!!!