Dünya Aids Günü

1 Aralık

Uzak bize

Gerçekten "bize bişey olmaz" değil mi?

 

AİDS olduğu gibi bir "olgu" bence, hastalıktan öte.

İçinde ölüm var, ayrımcılık var, cinsellik var, tedavisi ?

Evet, malesef o kadar şey okumama-izlememe rağmen anlamadım, algılayamadım. Tedavisi var mı yok mu Aids'in?

Sanırım yok, sadece bağışıklık sistemini daha güçlendirici ilaçlar, iğneler bilumum tıbbi şeyler mevcut ama bu lanet virüsü öldürecek bir şey yok.

Yıl 2010 oluyor, teknoloji artık ucunu kaçırdığımız derecede almış gidiyor, tıb desen öyle.

Ben mi fesat düşünüyorum? Hala kökten bir ilaç geliştirilmemiş olması acaba Aids'in oluşturduğu pazarların (ilaç, medikal sektörleri, rehabilitasyon merkezleri cart curt) karıyla alakalı mıdır?

 

 

İlaçla bitmiyor, bir tek vücut yaşamıyor bu hastalığı. İçindeki benliğe kadar işliyor-işletiliyor Aids olduğunuz. Aids hastasıysanız tamam, siz herkes için açık yarasınız. Kanla, hamilelik yoluyla, cinsel yolla bulaşan bu hastalık toplumun %95’i için tokalaşmayla, sosyal öpüşmeyle, sarılmayla, aynı ortamda aynı havayı soluyarak da geçiyor. Henüz bu şekilde bir vakaya rastlanmamış olsa da gerçek bu. Bir bakıma bazıları sizi foseptik çukuru olarak görür, “aman sıçramasın bir şey” diye kaçar.

He bir de Aids’li mutlaka kötü çocuktur genelde onlara göre.

Çünkü Aidslilerin çoğu eşcinseldir (ibne mi demeliydim?)

Çünkü Aidsliler çoğu eroinmandır

Çünkü Aidslilerin çoğu seks işçisidir, fahişedir..

Hele zenciysen dostum, potansiyel hastalık üreticisin.

Malum fakirlikten, açlıktan doğdu bu hastalık bir kara kıtada, kökeninin bağlı olduğu…

 

Aids iyidir, güzeldir demiyorum elbette. Tüm bağışıklık sisteminizi çökerten bir virüsten bahsediyoruz, geçmeyen sizle yaşayan!

Lakin insanlar bazen seçimlerinin dışında yaşarlar hayatı, sürüklenir işte. Kimsenin ölmesine-yaşamasına karar verecek yetki ve merciler değiliz elbet ama küçümseyecek, dışlayacak, iğrenecek kadar da özel varlıklar değiliz.

 

Mete Aids’ten

Ayşe domuz gribinden

Sezin iş kazasından

Nevzat bir sokak kavgasında ölebilir, ölebiliriz. Hayat aslında bunlardan çok daha basit örnekler gösterebileceğimiz kadar pamuk ipliğine bağlı.

 

         Aids’i ben Queen’in solisti Freddie Mercury sayesinde öğrenmiştim ilk. Babam hastalık derecesinde seviyordu bu adamı ve sanatını. Evde sürekli çalardı ve ben de çok severdim, sözlerini o zamanlar anlamasam da. Derken bir gün bana Freddie’nin “AİDS” diye bir hastalıktan öldüğünü söyledi. Nedenini niyesini anlayamam ya da ters gelir diye yaşım küçük diye belki de söylememişti.

         Şimdi yer vereceğim kitap o devasa sesin hayatını anlatan bir biyografi kitabı. O kadar başarılı bir hayatı var ki okurken hiç sıkılmayacak turne turne onla gezeceksiniz. Üzüntülerine, aşklarına, dostluklarına siz de tanık olacaksınız. Lakin Freddie’nin yaklaşan sonu sizi üzecek. Freddie artık Aids’tir ve o dönemin şartları gereği herhalde bu hastalığı çok çok ağır geçirir. Üstelik basından Aids olduğu saklanır lakin basın Freddie’nin kötü halleriyle uğraşmaktan da geri kalmaz. Bu süreçte yanında olan dostlarının konuşmaları da yer almakta. Ben okurken ağlamıştım, en çok üzüldüğüm ise ayakta duramayacak halde olmasına rağmen müziği için hayranları için kendini zorlayıp konsere çıkmaya çalışması…

Herkes okumalı bence, hem Aids için, hem gelmiş geçmiş en büyük seslerden Freddie için.

-------------------------------------

 

But my smile still stays/Ama gülümsemem hala duruyor

The Show Must Go On şarkısından bir cümle